Η "Παλια καλη Εποχη"

Χθες το βραδυ πεθανε ο Ευγενιος Σπαθαρης...Ενας ανθρωπος που ηταν αδιαρηκτα δεμενος με την παιδικη μου ηλικια.Καραγκιοζοπαιχτης,τιμημενος απο το κρατος για την προσφορα του.Τωρα για την πολιτιστικη αξια του θεατρου σκιων και τα προτυπα του εχω αλλη γνωμη.Αλλα ιχυει το πρωτο μερος.
Παει και αυτος.οπως πολλα αλλα πραγματα του παρελθωντος.Σιγα σιγα χανονται μικρα κοματια,χωρις να το καταλαβαινουμε ωσπου μια μερα κοιτας γυρω σου και ολα εχουν αλαξει...Τα επιπλα σου,η τηλεοραση και το στερεο,οι δρομοι,οι οικοδομες και οι γειτονες,οι φιλοι και οι ανθρωποι που συναναστρεφεσαι η δουλεια σου και τελος εσυ,αφου ως μερος ενος συνολου εισαι πλεον κατι αλλο.
Και τοτε ερχεται η νοσταλγια,και εχεις την ψευδαισθηση οτι ολα ηταν καλυτερα τοτε,θυμασαι παρεες,αισθηματα,καταστασεις και τα συγκρινεις με το παρον με μια πικρα για αυτο που χαθηκε και δε θα ξαναρθει ποτε...Παπαρια μαντολες μη σωσει κι ερθει και ευτυχως εφυγε.
Πολλες φορες βρεθηκα σε αυτη τη θεση,να θυμαμαι και να με πιανει μια μελαγχολια...Ωσπου μια ωραια βραδυα,συναντηθηκαμε παλιοι φιλοι για "Μια ρετσινα".Αφου χαιρετηθηκαμε και αρχισαμε τις υποκριτικες αηδιες τυπου "Χαθηκαμε βρε" και "τι κριμα που δε βρισκομαστε"....σωπα ρε,ποση ειναι η πολη...λες και ζουμε σε διαφορετικες ηπειρους πριν 500 χρονια και δεν υπαρχουν μεσα μεταφορας,συνεχισαμε με το τι κανουμε τωρα...και επειτα ενθυμουμενοι επεισοδια της "παλιας καλης εποχης" γελουσαμε με αστειες και θλιβερες καταστασεις που τοτε μας στεναχωρουσαν αλλα τωρα αφηνουν μια γλυκια θλιψη που χαιρεσαι που υπαρχει.Και ερχεται η στιγμη που καποιος λεει την ομορφη κοινοτοπια "Παρολο που εχουμε τοσο καιρο να βρεθουμε ,νοιωθω σα να μη χαθηκαμε καθολου,μου λειπετε ολοι και στεναχωριεμαι που χαθηκαμε"...Και ενας ενας σπευσανε να συμφωνησουνε και να υπογραψουν δηλωση μετανοιας στο βωμο της "Φιλιας"...μονο οταν ηρθε η ατυπη σειρα μου ειπα "Εμενα δε μου λειψατε καθολου,αμα μου λειπατε θα σας εψαχνα και ισχυει και το αντιστροφο"....γελασανε γιατι ειμαι γνωστος μπλακχιουμοριστας...Εκεινο που κανεις δεν καταλαβε ειναι οτι το εννοουσα.
Αμα χανεται μια κατασταση ειναι γιατι το αφηνουμε και εμεις.Οταν χανεσαι με καποιους ανθρωπους ειναι γιατι το θελεις η σε ενδιαφερουν καινουριοι ανθρωποι.Γιατι να κρυβομαστε πισω απο δικαιολογιες "οι δουλειες" η` "Να οι καταστασεις".
Τις καταστασεις τις φτιαχνουμε και αφηνουμε πραγματα γιατι ετσι κρινουμε οτι μας συμφερει.Και δεν ειναι κακο αυτο.Ειναι καλο και ετσι παμε μπροστα,σημασια εχει το ταξιδι και οχι η Ιθακη.
Σταματησα πλεον να νοσταλγω οτιδηποτε.Χαιρομαι για τις αλαγες.Ευτυχως που αλαζουμε και προχωραμε,και αφηνουμε πραγματα γιατι οι 3 διαστασεις που ζουμε ειναι πεπερασμενες και ο χρονος σε αυτο το πεδιο ειναι γραμικος και λιγος."Δεν προλαβαινω ρεεεε....πεθαινω για να ασχοληθω με κατι που με τραβαει πισω"
Δε νοσταλγω το πως ηταν παλια η γειτονια μου γιατι ηταν χειροτερη σιγουρα.Δε νοσταλγω την παλια εποχη γιατι δεν ειχε ιντερνετ,κινητα,φτηνα αεροπορικα εισητηρια,αμαξια για τον καθενα,χαβαλε,ελευθερια εκφρασης οπως σημερα,σπασιμο του περιορισμου ηλικιας τυπου εγινες 25 σοβαρεψου,φαρμακα για πολυ περισοτερες αρωστειες,φροντιδα για τους ΑΜΕΑ εστω οσο υπαρχει,ενημερωση,πληροφορια,εκδηλωσεις,ποικιλια τροφιμων και ρουχων,ευκαιριες για δουλεια,τροπους να φας λεφτα,τροπους να περασεις το χρονο σου,πραματα να μαθεις,ευκαιριες για να ασχοληθει ο καθενας με καποια πραματα που καποτε ηταν ελιτιστικα οπως σκι,ιστιοπλοια,καταδυσεις,δεν ειχε τριημερα,δεν ειχεκατανοηση αν δεν ησουν συμφωνα με τα κοινωνικα και πολιτικα στανταρ...Ναι υλικα αγαθα αλλα τα χρησιμοποιω και με κανουν να γνωριζω περισοτερα πραματα.και περισοτερους ανθρωπους.Πιο πολυ γουσταρω τον σημερινο ανθρωπο που στο λιγο χρονο που εχει διασταυρωνει τον δρομο του εκει που πρεπει να γινει η τομη της πορειας του με τον καθενα,παρα τον παλιο,αργοσχολο που ανεβαινε στον σβερκο του καθενα βασει απηρχαιομενων προτυπων και κωδικων συμπεριφορας.Δε νοσταλγω ανθρωπους που εχασα και εχω να τους δω χρονια ,ασχετα με το τι με ειχε συνδεσει με αυτους,φιλιες αισθηματα,καταστασεις,οτιδηποτε γιατι τελικα και εγω αφησα να χαθουν,αμα ηθελα θα προσπαθουσα να τους βλεπω.Για να μην προσπαθω σημαινει οτι δεν υπαρχει αναγκη και η αναγκη ειναι η κηνητηρια δυναμη του κοσμου λεει ο Μαρξ.
Συχαινομαι την εποχη που ακουγα μπαλα απο το ραδιο γιατι μου αρεσει να την βλεπω στην ΤιΒι.Δεν νοσταλγω την εποχη που περιμενα μια φορα το μηνα να δω Κυπελο Πρωταθλητριων,προτιμο να εχει 5-6 ματσ τη βδομαδα κι αμα γουσταρω το βλεπω...Τι καλα τωρα που εχω τοση ποικιλια σε ολα...
Οσον αφορα τα συναισθηματα στο χερι του καθενα ειναι να ενδιαφερεται για τους αλλους,κιαμα ενδιαφερεται πραγματικα θα βρει και ανταποκριση,αυτο ειναο νομος που δεν αλαζει...ειναι αξιωμα δε χρειαζεται αποδειξη....
Τελικα ολα ειναι στο χερι μας...ο Καζαντζακης ειχε γραψει "Πινελα κα μπογιες υπαρχουν,παρτα και φτιαξε το δικο σου παραδεισο" και σημερα υπαρχουν πολυ περισοτερα απο πριν 50 χρονια και μπορεις πιο ευκολα να βρεις συνεργατες στο εργο σου οποιο και αν ειναι αυτο(φιλια πραγματικη η περαστικη,γκομενες για να γαμησεις απλα η` και να ερωτευτεις,συνοδοιποροι σε ενδιαφεροντα και αναζητησεις) απο την "Παλια καλη εποχη" της καρμοιριας,του ποβερισμου,των αναστωλων και της χαζοηθικης ,του πουριτανισμου και των κλισε.....Αυτα!