Χαραματα στο βυθο.

Η πρωτη μου καταδυση εκτος σχολης ελαβε χωρα επιτελους.Οχι φυσικα κανενα φοβερο βαθος,γυρω στα 15 μετρα περιπου,ασε που παραπανω δεν κατεβαινα με τιποτα.Κανονισμενο εδω και καποιες μερες ,ξεκινησαμε μαζι με 2 φιλους μου οι οποιοι μου παρηχαν και τα συνεργα για το Κελυφος ενα μικρο νησακι μεταξυ Σιθωνιας και Κασανδρας.Φτανουμε,παιρνουμε το βαρκακι που μας περιμενε και μολις φτανουμε στο σημειο που οι συντροφοι ξερανε αμολαμε σημαδουρες και ΦΛΟΥΥΥΥΠ!!!!,απο κατω.Κρυο στην αρχη αρκετο,ητανε και 6¨¨30 το πρωι,αλλα να πω και λιγο φοβος γιατι πρωτη φορα βουτουσα εκτος σχολης και δεν ηξερα τι ρολο βαρουσανε οι εμπειροι συντροφοι.Αλλα ευτυχως ως πραγματικα καλοι δυτες,ουτε εξυπναδες κανανε ουτε μαγκιες με βοηθησανε να ξεπερασω την ανυσιχια γιατι οπως μου ειπαν μετα το ιδιο ενοιωσαν καποτε και αυτοι.Τωρα το περιβαλλον και ο βυθος μονο αν το δεις περιγραφεται.Εκεινο ομως που μου εμεινε ειναι η ηρεμια που ενοιωσα οταν σταματυσαμε περιπου στα 12 μετρα και αρχισαμε να χαζευουμε την πανιδα,οι ηχοι του βυθου ,αργοι σε slow-motion αι αυτοι και η αδιαφορια με την οποια τα ψαρια περνουν διπλα σου.Μια στιγμη ανυσυχιας μονο οταν ενω ημασταν στη μεση ενος γκρεμου ,ο ενας συντροφος με φωναζει προς το μερος του.Αφου πηγα ,περιπου 6-7 μετρα προς αυτον μου ζητησε να γυρισω και να δω.Μια σμερνα μπαινοβγαινε ακριβως διπλα στο σημειο που ημουν.40 λεπτα μειναμε απο κατω και με την πρωτη επαφη στην ατμοσφαιρα το κρυο να δερνει.Σκαρφαλωμα στη βαρκουλα και πισω.Σε ολη την επιστροφη ενοιωθα το πρωτο κρυο της βουτιας αλλα και ενα κατουρημα που τελικα ελαβε χωρα σε μια Καoil λιγο πριν τα Μουδανια.
Αυριο για ψαροτουφεκο ομως ξανα βουτια,Καλοκαιρακι μες το Νοεμβρη!!!!!